ارائه الگوی برنامه‌ریزی شهری چند-محلی مبتنی بر شهر پساکارکردی در ایران: یک مطالعه گراندد تئوری

نوع مقاله : پژوهشی اصیل

نویسندگان
علیرضا احمدی 1
حسینعلی محمدی 2
محمدتقی حیدری 3
1 دانشجوی دکترا، گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، ایران
3 دانشیار، گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، ایران
چکیده
هدف این تحقیق ارائه الگویی برای برنامه‌ریزی شهری چند-محلی مبتنی بر فرم شهری پسا-کارکردی در ایران است. روش تحقیق در مقاله حاضر، کیفی و مبتنی بر روش گراندد تئوری یا همان نظریه داده بنیاد است. جامعه آماری شامل متخصصان و خبرگان حوزه موضوعی جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری و منطقه‌ای هستند که با روش نمونه‌گیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شده و مورد مصاحبه قرار گرفتند. داده‌های کیفی طبق سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی کدگذاری شدند. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهند کدهای انتخابی شامل شش مقوله اساسیِ شرایط علّی شامل ضرورتها، چالش‌ها و علل حرکت به‌سوی برنامه‌ریزی چند-محلی، راهبردها شامل اقدامات، نهادها و گام‌های اساسی برای نیل به هدف، پدیده محوری یا همان موضوع تحقیق، عوامل زمینه‌ای شامل نهادها و سازمان‌های دخیل و پدیده‌های موجود و مؤثر، عوامل مداخله‌گر شامل موانع موجود و اساسی بر سر راه تحقق پدیده و اقدامات لازم برای نیل به آن و نهایتاً پیامدهای تحقق برنامه‌ریزی شهری چند-محلی هستند. تحقیق حاضر مدل پارادایمی را بر اساس روابط شش مقوله ذکر شده ارائه می‌دهد و نتیجه می‌گیرد تحقق برنامه‌ریزی شهری چند-محلی در ایران علیرغم مشابهت در ضرورت‌ها، با مسائل و زمینه‌های شهری متفاوت با آن‌چه که در کشورهای شمالی اروپا وجود دارد، مواجه است. این تفاوت‌ها شامل ویژگی‌‌های اقتصادی و مالی نهادهای برنامه‌ریز، لایه‌های قانونی و بینِ بخشی شهرسازی و توان شورایی محلات شهری و شهروندان است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

آمایش فضا و ژئوماتیک
دوره 29، شماره 2
تابستان 1404
صفحه 137-157