دوره 17، شماره 4 - ( 1392 )                   جلد 17 شماره 4 صفحات 86-63 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

entezari M, maleki A, Moradi K. Zoning of Gully Erosion in Catchment of Dyreh by Analytical Hierarchy Process (AHP). MJSP. 2014; 17 (4) :63-86
URL: http://hsmsp.modares.ac.ir/article-21-4490-fa.html
انتظاری مژگان، ملکی امجد، مرادی خدیجه، الفتی سعید. پهنه بندی فرسایش خندقی در حوضه آبریز دیره با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبیAHP. برنامه‌ریزی و آمایش فضا. 1392; 17 (4) :86-63

URL: http://hsmsp.modares.ac.ir/article-21-4490-fa.html


1- هیئت علمی دانشگاه اصفهان
2- استادیار دانشگاه رازی
3- دانشگاه اصفهان
4- دانشگاه یزد
چکیده:   (7245 مشاهده)
این پژوهش با هدف شناسایی عوامل موثر بر ایجاد فرسایش خندقی و شبیه¬سازی احتمال وقوع آن در حوضه آبریز دیره انجام پذیرفته است. مهمترین عوامل موثر در وقوع فرسایش خندقی مانند شیب، جهت شیب، انحنای افقی و عمودی شیب، لیتولوژی، فاصله از آبراهه، فاصله از جاده، کاربری اراضی انتخاب و سپس این لایه¬ها درسیستم اطلاعات جغرافیایی تولید شدند. سپس به منظور مقایسه زوجی در جدول ماتریس بر اساس میزان ارجحیت سلسله مراتب در وقوع فرسایش خندقی رده¬بندی گردید. در نهایت با کمک نرم افزار Arc GIS عملیات وزن¬دهی و همپوشانی از لایه¬های انتخابی صورت گرفت و با توجه به ضرایب حاصل، نقشه پهنه¬بندی خطر در 6 طبقه بدست آمد . مقدار عددی ضریب نهایی از جمع اعداد حاصل از ضرب وزن هر معیار در شاخص آن در هر نقطه بین صفر تا 100 تعریف گردید که در آن هرچه ضریب حاصله به سمت 100 میل کرده باشد نشان¬دهنده پرخطر بودن وقوع زمین لغزش است و هرچه این ضرایب به صفر نزدیکتر شده باشد نشان دهنده خطر کمتر و نهایتا بی¬خطر بودن وقوع آن است. نتایج نشان داد 36 درصد از حوضه دیره در پهنه با خطر زیاد و خیلی زیاد قرار دارد که باعث جابجایی حجم زیادی از خاک می¬شود.
متن کامل [PDF 1401 kb]   (4523 دریافت)    
نوع مقاله: علمی پژوهشی مستقل | موضوع مقاله: برنامه ریزی مدیریت محیطی و مخاطرات
دریافت: 1391/8/29 | پذیرش: 1392/5/5 | انتشار: 1392/11/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.